Mamo, dlaczego ja nie latam!?


rakietaWpis ten, powstał po lekturze raportu „Dlaczego należy zwiększyć efektywność doradztwa zawodowego w polskich szkołach?” autorstwa Anny Patrycji Czepiel współpracującej z Forum Obywatelskiego Rozwoju http://www.for.org.pl a który w całości znajduje się tutaj:

http://eid.edu.pl/news/miazdzacy_raport_o_doradztwie_zawodowym_w_szkolach,2075.html

W zasadzie, lektura obowiązkowa dla zatroskanych rodziców zawodowym losem swoich pociech. Raport nie jest jednak pocieszający bo oto okazuje się, że tak kluczowy element systemu edukacyjnego, jest kulą u nogi tego systemu , choć taki obowiązek na szkoły nakłada i państwo i UE. Nie bardzo rozumiem, dlaczego tak ważny element edukacji traktowany jest po macoszemu. Oczywiście jak zwykle brakuje kasy na zatrudnienie profesjonalnych doradców zawodu, którzy od najwcześniejszych lat, młodych ludzi, będą przygotowywać do wejścia na rynek pracy. Duży odsetek młodych ludzi, nawet po skończeniu szkoły średniej, nie wie co ma ze sobą zrobić. A w wieku 18-20 lat, powinno się mieć już w miarę dobrze sprecyzowane preferencje zawodowe. ” […] w przeprowadzonym w 2012 r. badaniu 52 proc. polskich uczniów nie potrafiło określić swoich planów związanych z przyszłością zawodową. ”  „Wielu młodych ludzi nie wybiera wykształcenia zgodnego z ich zdolnościami lub nawet zainteresowaniami.

To poważny błąd systemu, który produkuje zawodowe nieloty! Czyż, po spędzeniu kilkunastu lat w szkolnych ławach, poza wiedzą przedmiotową uczeń nie powinien wychodzić wręcz z gruntowną wiedzą nt tego, co chciałby robić w życiu? Owszem, życie jest bardzo dynamiczne ale ponownie, brak pomysłu na siebie ma znacznie głębsze konsekwencje niż brak znajomości różniczkowania.

Dobry specjalista, a na pewno wybitny, na swoją dziedzinę musi poświecić kawałek swojego życia. Biorąc pod uwagę dynamikę rozwoju nawet jednej dziedziny, już nawet w jej ramach wyłaniają się pod dziedziny, którym należy się poświecić. Klasycznym przykładem jest dziedzina informatyki i komputerów. Do dzisiaj, od czasu pojawienia się PC na naszych biurkach wytworzyła się niezliczona ilość pod dziedzin i specjalizacji związanych z tym obszarem wiedzy.  Im więcej czasu i lat, w których bujamy się, nie wiedząc czego chcemy od życia, a już na pewno od życia zawodowego tym gorzej dla nas, a tym samym dla gospodarki.

W Wielkiej Brytanii potencjalne straty dla gospodarki spowodowane nieprzemyślanymi wyborami edukacji i zawodu zostały oszacowane na 200 milionów funtów rocznie.”

Doradztwo zawodowe istnieje już w polskim systemie edukacji, jednak jego efektywność jest bardzo niska. ” „W polskim szkolnictwie, inaczej niż w wielu innych krajach, np. Finlandii, Szwecji, Islandii, Wielkiej Brytanii, na żadnym etapie edukacji nie kładzie się nacisku na zainteresowanie uczniów kwestią ich przyszłości zawodowej. „

Można to sparafrazować również tak. Ucz się, ucz, bo będziesz kopał rowy. Co nie znaczy, że pracownicy fizyczni nie są potrzebni, jak się okazuje, operować łopatą też trzeba umieć. A tak serio, celem edukacji i to szczególnie dzisiaj, już na poziomie szkoły średniej to mieć takie mechanizmy i programy, które młodym ludziom otworzą  oczy na świat zawodowy. To podstawa.

Ale póki co, chyba można pomarzyć o tym, że na etapie edukacji naszym dzieciom, będzie się zaszczepiało idee związane z przekuwaniem swoich pasji na pracę. Bo to, dla systemu edukacyjnego dopiero jest kosmos! To oczywiście ogromna nisza do zagospodarowania choćby dla takich projektów jak nasz! Czy wielkie instytucjonalne molochy poza wyprodukowaniem  słusznych dyrektyw w tym zakresie będą w stanie zmusić inne instytucje edukacyjne do ich wdrożenia? Zawaleni robotą nauczyciele a uczniowie zajęciami dodatkowymi, gdzież będą jeszcze poświęcać swój czas, właśnie na to, co za kilka lat, stanie się dla nich jedną z najważniejszych spraw w życiu.

A po wielu latach spędzonych w szkolnych ławach i przemieleni przez system, staniemy przed wybrańcami, którzy nas przygotowywali na wejście w dorosłe życie i to również zawodowe pytając na początku rodziców…Mamo, tato…dlaczego ja nie latam, a zaledwie pełzam?

Źródło ilustracji do tekstu: www.astronomia24.com

2 uwagi do wpisu “Mamo, dlaczego ja nie latam!?

  1. Świetny artykuł, bardzo fajnie obrazuje jak system szkolnictwa tworzy rynkowe kaleki i osoby przygotowane do zarządzania nimi. Dzięki! 😉

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s